المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

137

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

كه از دختر عمران يعنى حضرت مريم بوجود آمد . حضرت مريم بهترين نشو و نماء را كرد و خود را با علماء در كليساهاى نصارا با عبادت ملازم كرد و مدت پانصد سال ناموس خود را حفظ نمود و به هيچ يك از مردان رغبت پيدا نكرد . حضرت زكريا مادامىكه زنده بود متكفل حضرت مريم بود . هر وقت كه حضرت زكريا در محراب نزد مريم ( ع ) مىآمد رزق و غذاى مريم را ميديد كه پيش او موجود بود ، ميگفت : يا مريم اين طعام از كجا نزد تو حاضر مىشود ؟ مريم ميگفت : از طرف خداى سبحان . حضرت صادق عليه السّلام فرمود : زكريا عليه السّلام در فصل تابستان ميوه‌جات زمستانى و در فصل زمستان ميوه‌جات تابستانى نزد حضرت مريم مىيافت . روايت شده كه رزق حضرت مريم علمى از علوم بود . روايت شده كه مدت حمل حضرت مريم سه ساعت بود . روايت شده هفت ساعت از روز بود روايت شده كه : نه روز بود و جبرئيل تعداد هفت دانه خرما براى حضرت مريم آورد و حضرت مريم آنها را خورد و بعيسى عليه السّلام حامله شد . روايت شده كه جبرئيل عليه السّلام در آن موقعى كه حضرت مريم مشغول غسل كردن بود ( يعنى غسل عبادت ) در گريبان او نفخ كرد وقتى كه حضرت مريم از محل غسل كردن خارج شد ديد كه شكمش بالا گرفته پس از خالهء خود و حضرت زكريا خائف شد . زنان بنى اسرائيل و آنهائى كه با او مشغول عبادت بودند ( چون بزرگى ) شكم او را ديدند او را زدند و موى ( سر ) او را كندند و صورت او را خراشيدند